| |
Een kleine
twintig jaar geleden stapten we, toen onze schaft er op zat,
uit de bouwkeet om weer aan het werk te gaan. Eén van mij
collega’s zei enthousiast “Kiek us, hoe moi diejen bôm doar
in ut blad stut!”
De rest van de
mannen keken naar de boom die hij bedoelde, keken mijn
collega wat vreemd aan, haalden hun schouders op en gingen
aan het werk. “Och, gullie begriept ut toch nie”, zei hij
met een zucht. Maar ook ik zag een inktzwarte lucht boven
een boom, waar van de bladeren wel van goud leken omdat die
door de zon, die net doorbrak, werden beschenen.
Ik begreep wat
de man bedoelde, hij had ‘een foto’ gezien.
Dit vind ik
nou het mooie van fotografie, dat je de mensen en dingen om
je heen veel bewuster ziet, en dat je misschien
zelfs een tikkie bewuster leeft.
Maarten
Verstraten
|
